Goliath Paladin — IJswaarde van de Witte Pieken

Een IJswaarde is geen gewone krijger. Zij is een gezworen beschermer van het Waterrecht, opgegroeid tussen gletsjers, stenen poorten en wetten die ouder zijn dan de meeste clans beneden. Voor haar is water geen bezit, geen handelswaar en geen geschenk. Water is verantwoordelijkheid.

Als paladin draagt zij die verantwoordelijkheid als een eed.

Zij heeft geleerd dat medelijden kostbaar is, maar verspilling dodelijk. Dat één kruik water een kind kan redden, maar ook een karavaan kan veroordelen als zij op de verkeerde plek wordt gegeven. Dat rechtvaardigheid in de Dorstlanden zelden zacht klinkt.

Aan haar gordel draagt hij geen simpele reizigerspenning, maar een Donkere Bergsteenpenning: een persoonlijke clanpenning van de Witte Pieken. Waar gewone reizigers moeten smeken om water, toont hij zijn steen en wordt hij herkend als iemand die onder de gletsjerclans valt. Niet als koopman. Niet als pelgrim. Maar als handhaver.

Haar eed kan eenvoudig klinken:

Bewaar wat leeft. Weeg wat dorst. Breek wie water steelt.

Een IJswaarde beschermt waterkaravanen, begeleidt Watermeters, bewaakt verborgen reservoirs en brengt het oordeel van de Witte Pieken naar plaatsen waar woorden niet genoeg zijn. Zij is ridder, wachter, rechterhand en soms beul.

Maar buiten de bergen wordt haar eed moeilijker.

In de Dorstlanden ziet zij mensen die niet slecht zijn, alleen dorstig. Kinderen die stelen omdat hun dorp anders sterft. Slaven die ijspenningen vervalsen omdat vrijheid zonder water geen vrijheid is. Clans die water misbruiken als keten, maar ook nederzettingen die zonder de harde wetten van de Witte Pieken geen week zouden overleven.

Daar begint haar echte beproeving.

Niet in gevecht.

Maar in de vraag hoeveel dorst een rechtvaardige eed mag veroorzaken.