Droogdam. De naam zegt het al. Geen mensen, geen geluid, alleen zand dat over dorre aarde trekt. Lage kleihuisjes, uitgedroogd en verlaten. De meeste deuren stonden open, of waren er niet meer.

Na twee dagen in Kruisput was het tijd om verder te reizen, ik heb de karavaan genomen richting Dust. Het reisgezelschap bestond uit dezelfde groep mensen waarmee ik in Kruispunt was aangekomen, alleen de elf lijkt te ontbreken. 

De Dorstlanden – Sessie 2